Historia sztuki bywa często postrzegana przede wszystkim jako dyscyplina opisująca style, epoki i dzieła. Tymczasem jej znaczenie w edukacji humanistycznej jest znacznie szersze. Analiza dzieł sztuki pozwala lepiej zrozumieć przemiany społeczne, religijne, polityczne i kulturowe, a także dostrzec, w jaki sposób kolejne epoki wyrażały swoje wartości, lęki i wyobrażenia o świecie.
Dzieło sztuki może być traktowane jako źródło wiedzy o człowieku i kulturze, ale również jako punkt wyjścia do rozmowy o współczesności. Interpretacja obrazów, architektury, muzyki czy ikonografii może rozwijać kompetencje krytycznego myślenia, uważności interpretacyjnej i świadomego odbioru kultury wizualnej.
Jeden z ważnych obszarów refleksji konferencyjnej dotyczy właśnie dydaktycznego potencjału historii sztuki. Chcemy rozmawiać o tym, jak wykorzystywać ją w edukacji szkolnej, akademickiej i muzealnej, a także jak budować pomost pomiędzy wiedzą historyczno-artystyczną a współczesnymi potrzebami pedagogiki sztuki.