Współczesna dydaktyka sztuki wymaga łączenia wiedzy teoretycznej z doświadczeniem estetycznym i praktyką twórczą. Nauczanie sztuki nie może ograniczać się wyłącznie do przekazywania informacji o stylach, artystach czy technikach. Równie istotne staje się projektowanie sytuacji edukacyjnych, które angażują uczestników, rozwijają ich samodzielność interpretacyjną i pozwalają budować osobistą relację z dziełem sztuki.
W centrum refleksji dydaktycznej znajdują się dziś pytania o metody pracy z dziełem sztuki: jak uczyć patrzenia, interpretowania, analizowania i krytycznego myślenia? Jak prowadzić zajęcia, które będą rozwijały nie tylko wiedzę, ale także wrażliwość, wyobraźnię i zdolność do twórczego działania?
Konferencja stanie się przestrzenią wymiany doświadczeń pomiędzy badaczami, nauczycielami akademickimi i praktykami edukacji. Interesują nas zarówno rozwiązania stosowane w szkołach i uczelniach, jak i przykłady działań prowadzonych w muzeach, galeriach, domach kultury i innych instytucjach, w których sztuka staje się narzędziem uczenia się, wychowania i budowania relacji z kulturą.